مرحوم کربلائی میرزا عمو یک پسر داشت بنام صادق که جوان بود .در آن موقع اکثر مردم به مسافرت میرفتند و از راههای مختلف پول در می آوردند . بقیه در ادامه مطلب..... لذا خانواده اش هم  مرتب به صادق  می گفتند :تو هم به مسافرت برو .او خیلی سختش بود که به مسافرت برود  تا اینکه با اصرار آنها ناچار شد به مسافرت برود .موقع رفتن دور از چشم دیگران روی دیوار اطاق نوشته بود( نوشتم خط برین دیوار خانه  - بماند بر من مسکین نشانه  - اگر گویند این مسکین کجا رفت -  بگو بگریخت از دست زمانه)

 اتفاقا او به مسافرت رفت و در همان سفر بیمار شد و فوت کرد .بعد از رفتن او کسانش آن خط را روی دیوار دیدند وچون خبر فوت او را آوردند بیش از حد ناراحت شدند و گریه کردند .مادرش خان ننه تا زنده بود موقعیکه دیوارهای آن اطاق را گل کار میکردند نمیگذاشت روی آن نوشته گل بمالند و همیشه میرفت به یاد پسرش آنجا را میبوسید و هر وقت کسی طلب مغفرتی میفرستاد او میگفت برای صادق من هم فاتحه بخوانید.

نقل از کتاب دیده ها و شنیده ها نوشته مرحوم حبیب اله برنگی

بد نیست ما هم فاتحه ای برای صادق بخوانیم!

نظر	افزودن جدید

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	آگاه سازی در صورت پاسخ به این نظرعدم آگاه سازی در صورت پاسخ به این نظر
آدرس سایت:
عنوان:
	لطفا کد آنتی اسپم نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.

Powered by !JoomlaComment 3.26
جوملا فارسی توسعه و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری جوملا

کامپوننت نظرات بر مطالب، جوملا فارسی توسعه و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری جوملا - http://www.joomla.ir"