میرزا بلال کرکبودی در اواخر قرن سیزدهم زندگی می کرد.

 او پدرخانم مرحوم طاهر برنگی و تعزیه خوان بود و صدای بسیار خوبی داشت میگفتند صدای او به حدی طنین داشت که موقعی که در داخل اطاق میخواند اگر ظروف چینی روی طاقچه بود به لرزه در می آمد و به پائین می افتاد و میشکست. باز در باره میرزا بلال میگویند او در موقع خواندن تعزیه در نقش شمر در آمده بود و موقعیکه میخواند زمین برف داشت او خنجر خود را به داخل برف زده بود و وقتیکه خنجر را بیرون کشیده بود نوک خنجرش خونی بود او ترسید و پس از آن توبه کرد دیگر در نقش شمر تعزیه نخواند.

از کتاب دیده ها وشنیده های مرحوم حبیب اله برنگی

نظر	افزودن جدید

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	آگاه سازی در صورت پاسخ به این نظرعدم آگاه سازی در صورت پاسخ به این نظر
آدرس سایت:
عنوان:
	لطفا کد آنتی اسپم نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید.

Powered by !JoomlaComment 3.26
جوملا فارسی توسعه و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری جوملا

کامپوننت نظرات بر مطالب، جوملا فارسی توسعه و پشتیبانی توسط گروه نرم افزاری جوملا - http://www.joomla.ir"