دوشنبه, 05 بهمن 1388
کربلائی علی اشرف
گویند مرحوم کربلائی علی اشرف مردی بسیار متدین و پرهیزکار بود سی بار به زیارت مشهد مقدس و بیست و پنج بار به زیارت کربلا رفته بود شغل او چاوشی یعنی سرپرستی کاروان زوار بود به راههای مشهد و کربلا آشنائی کامل داشت و ساکنان مسیر این راه ها را خوب میشناخت و با آنها رفاقت داشت او زبان عربی را خوب یاد گرفته بود و به روانی صحبت میکرد ساکنین مسیر راه کربلا او را حاجی اشرف صدا میزدند. او سالی دو بار قافله را به زیارت میبرد یک بار به کربلا و یک بار به مشهد موقعیکه از زیارت به منزل بر میگشت به مردمان دهات طالقان اعلام میکرد که من فلان موقع انشااله برای زیارت حرکت میکنم مردمانیکه قصد زیارت داشتند در این مدت وسیله مسافرت را فراهم میکردند و ده روز مانده به پایان مهلت مقرر باز اعلام میکرد من فلان روز در فلان موقع منتظر جمع شدن شما هستم سعی کنید در آنروز خود را در آن مکان حاضر سازید که حرکت کنیم او لباس عربی بلند میپوشید و عبائی به دوش می افکند روزیکه میخواست از منزل حرکت کند حمایلی از چرم پهن به سینه خود می بست و شمشیری به کمر می آویخت و عمامه ای به سر می بست بر اسب سیاه خود سوار میشد و علم بلندی را که پارچه مشکی رنگی بر آن بسته بود روی آن نصر و من الله و فتح قریب نوشته شده بود به دوش میگرفت و با صدای بلند میخواند:( بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا - هم نجف هم کربلا هم مشهد شاه رضا - بار الها کی نصیب شیعیان هر سال و ماه - تا ببوسند مرقد سلطان علی موسی الرضا)و البته خیلی اشعار بیشتر. مردم با شنیدن این آواز به جنبش در می آمدند و زوار حرکت میکردند و همه برای مشایعت از خانه ها بیرون می آمدند و به شوق حضرت ابی عبداله و حضرت رضا گریه شوق سر میدادند و تا مسافت زیادی زوار را بدرقه میکردند. منظره خداحافظی جالب بود همه گریه میکردند و التماس دعا میکنند پس از خداحافظی بدرقه کنندگان بر میگشتند و کاروان زوار همینطور که حرکت کرد میرفت از دهات اطراف و جوانب زوار به آن می پیوستند و در آن روز غوغائی برپا بود . زوار خرج کربلائی علی اشرف را به نوبت می کشیدند و هر کدام مبلغی بعنوان مزد به او میپرداختند او هم در راه آنها راهنمائی و برای آنها کارگشائی میکرد خدایش رحمت کند. برگرفته از کتاب دیده ها و شنیده هایی از مردم کرود طالقان
آخرین بروزرسانی ( چهارشنبه ، 26 ESPHAND 1388 ، 12:46 )